Wilk
Canis lupus
Największy dziki przedstawiciel psowatych w Polsce. Wilki żyją w grupach rodzinnych, wspólnie patrolują swoje terytorium, polują, wychowują młode i odpoczywają. Drapieżnik ten zapobiega szerzeniu się chorób pośród innych zwierząt oraz kontroluje liczebność roślinożerców, a co za tym idzie pomagają zachować bioróżnorodność.
Charakterystyczne cechy wilka
Najedź kursorem (lub dotknij na telefonie) pulsującą kropkę na zdjęciu, aby poznać ciekawostkę o danej cesze wilka.

Najedź kursorem (lub dotknij) kropkę na zdjęciu, aby poznać cechę wilka.
Galeria
Zobacz wilka z różnych perspektyw. Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć.
Jak wygląda?
Wilk to największy dziki przedstawiciel psowatych w Polsce. Ma długie nogi, smukłą sylwetkę i charakterystyczną, masywną głowę. Jego sierść jest szarobrązowa, z jaśniejszymi partiami na pysku i brzuchu. Ogon nosi nisko - to jedna z cech odróżniających go od psa.
Życie po sąsiedzku
W poszukiwaniu pożywienia wilki mogą znaleźć się w bliskim sąsiedztwie ludzi. Co do zasady jednak unikają bezpośredniego kontaktu z człowiekiem i wolą trzymać się na uboczu. Gdy spotkasz wilka na swojej drodze zachowaj dystans. Czasem wilk nie odchodzi od razu, przyglądając się napotkanej na swej drodze osobie w celu rozpoznania sytuacji. By skłonić wilka do ucieczki, machaj rękami nad głową i pokrzykuj ostrym tonem głosu, możesz klaskać w dłonie. Jeśli jest z Tobą pies, to trzymaj go blisko siebie na smyczy. Jeśli znajdziesz wilcze szczenię nie zabieraj go ze sobą ani go nie dokarmiaj, w pobliżu na pewno jest jego wilczy opiekun.
Czym się żywi i dlaczego jest ważny?
Wilk reguluje populacje jeleni, saren i dzików, dzięki czemu lasy mogą się odnawiać. Usuwa chore i słabe osobniki, poprawiając zdrowie populacji. Jego obecność wpływa na zachowania roślinożerców, co ogranicza nadmierne zgryzanie młodych drzew.
Komunikacja
Wilki porozumiewają się między sobą dzięki skomplikowanej mowie ciała. Znaczącą rolę odgrywa w niej ogon. Jego sposób ułożenia i ruch wskazuje na nastrój (strach, radość) lub status zwierzęcia (uległość, dominację). Wilki komunikują się też za pomocą sygnałów dźwiękowych: warknięcia, popiskiwanie lub wycie. Dodatkowo znakują swoje terytorium, pozostawiając w ten sposób informację zapachową.
Zmysły
Postrzeganie świata przez wilki różni się znacząco niż u ludzi. Zwierzęta te mają doskonały węch i słuch. Węch jest najistotniejszym narzędziem do pozyskiwania przez wilki informacji. Zmysł ten jest nawet 100 razy lepszy niż u człowieka. Odwrotna sytuacja ma miejsce ze wzrokiem. Jest dichromatem, rozróżnia mniej barw niż człowiek. Jego wzrok jest szczególnie przystosowany do wykrywania ruchu, a skośne osadzenie oczu zapewnia mu szersze pole widzenia peryferyjnego. Dzięki obecności błony odblaskowej oraz dużej liczbie pręcików w siatkówce bardzo dobrze widzi po zmroku i w nocy, natomiast w ciągu dnia jego wzrok jest mniej ostry niż ludzki.
Unikaj FakeNewsów i Bambinizmu!
Wokół wilków narosło wiele mitów: że atakują ludzi, że są „krwiożercze”, że podchodzą do domów. W rzeczywistości unikają człowieka.
Bambinizm to patrzenie na dzikie zwierzęta tak, jakby były naszymi domowymi pupilami. Brzmi niewinnie, ale może prowadzić do zachowań, które im szkodzą - na przykład do dokarmiania czy prób zbliżenia się. A dzikie zwierzęta najlepiej czują się wtedy, gdy mogą pozostać… dzikie.
Zapoznaj się z naszą animacją o wilku
Krótki film pokazuje prawdziwe zachowania wilków, ich rolę w ekosystemie oraz obala najpopularniejsze mity.
Animacja o wilku
Ułóż puzzle z wilkiem
Przesuwaj kafelki sąsiadujące z pustym polem, aż ułożysz pełne zdjęcie. Nie wiesz, jak ma wyglądać całość? Skorzystaj z podpowiedzi.
Świetna robota - ułożyłeś/aś puzzle z wilkiem. Kliknij „Nowa gra”, aby spróbować jeszcze raz.
Quiz wiedzy o wilku
Odpowiedz na 5 pytań z różnych kategorii i sprawdź, ile zapamiętałeś/aś o wilku.
Odpowiedz na wszystkie pytania, aby sprawdzić wynik.


